HOME                 


                                          1. Stoornis en juiste behandeling

   Polygenetische  hyperlipemie of,  zoals het vroeger  ook wel werd aangeduid,
hyperlipemie,  type IV,  volgens Fredrickson is een stoornis in de suiker-  en vetstofwisseling  die veroorzaakt wordt door defecten op meerdere genen. 
   Zij manifesteert zich rond het eenentwintigste levensjaar,   in mijn geval de leeftijd waarop ik,  op enkele maanden na,  een academische studie voltooid had.
   Er is sprake van deze stoornis bij een cholesterolgehalte van  6,5-7,8  mmol/l en een triglyceridengehalte van 2,1-10 mmol/l in het nuchtere  serum.  De normale waarden hiervoor zijn 4,5-6 en 0,45 -2 mmol/l.
   In 1969,  ongeveer een jaar voor ik een dwangbehandeling in een psychiatrisch ziekenhuis moest ondergaan,  werd bij mij een cholesterolgehalte gemeten van 8,6-10,5 mmol/l en een triglyceridengehalte van 10 mmol/l.  Het leidde toen tot  troebel serum.
   De therapie voor de stoornis is een aangepast dieet zonodig aangevuld  met medicijnen - geen psychofarmaca - en vermijding van stress.

   Bij mij ging deze hyperlipemie gepaard met onder meer snelle vermoeidheid,  lusteloosheid, spierspanningen en concentratiemoeilijkheden.
   Verder had ik moeilijkheden met doorademen en,  daaraan gepaard,  met doordenken, een verschijnsel dat bradyfrenie (traagheid van het denkvermogen)  wordt  genoemd  in het psychiatrische jargon.
   Alle symptomen tezamen leidden ook tot belevingsarmoede. 
 
   Psychiatrische behandeling,  vanaf 1963,   bracht geen verbetering,  integendeel  de meeste klachten werden er alleen maar  erger door!
   Voor het grootste gedeelte was dat toe te schrijven aan het feit dat verschillende psychofarmaca die mij voorgeschreven werden -  zie hiervoor de lijst van medicijnen onder 5. - tot taaislijmvorming leid(d)en.
   Ademhalingsproblemen,  spier-  en  spanningshoofdpijn namen daardoor toe en als gevolg daarvan werd ook de beleving van het eigen lijf steeds onprettiger.

    In 1984 werden bij mij met röntgencontrastopnamen ernstige longaandoeningen ontdekt.  Deze moet ik ook zeker ten tijde van de dwangbehandeling al gehad hebben!
   Wat  goed op mij uitwerkte bij mij waren de ademhalings-  en  ontspanningsoefeningen  die  mij in 1975  werden bijgebracht.
   Gezien de longaandoeningen die ik bleek te hebben is dat natuurlijk niet zo vreemd.
   Met behulp van deze oefeningen slaagde ik er in,  binnen een jaar,  de psychofarmaca  volledig af te bouwen!

                                                                                                                                               HOME